نظرات مراجعین

پسرم با اینکه ۵ سالش بود خیلی کم حرف می‌زد و وقتی حرف می‌زد حرف‌هاش خیلی مفهوم نبود و جمله نمی‌گفت. بعضی از دکترها گفتند که اوتیسم و بیش‌فعاله؛ این تشخیص‌ها استرس زیادی بهم داد، ریزش مو گرفتم و خوابم به‌هم ریخت. با ناامیدی به کلینیک آقای محققی مراجعه کردم؛ در ابتدا توی خود جلسات هم خیلی شیطونی می‌کرد اما رفته‌رفته توجهش بیشتر شد، کمتر بی‌قراری می‌کرد، تماس چشمی‌اش بهتر شد، شروع کرد به گفتن کلمات. الان حتی جمله‌های طولانی رو هم به خوبی می‌گه؛ امسال ثبت‌نامش کردیم برای مهدکودک.

جمله‌هایی که به‌ سرم می‌گفت خیلی کوتاه و نامربوط بود، اسم خیلی از چیزها رو هم نمی‌دونست و اصلاً به حرف‌های ما توجه نمی‌کرد؛ یک بار برای سنجش مدرسه بردم ولی قبولش نکردن. توی اینترنت با آقای محققی آشنا شدم؛ با اینکه قبلاً گفتاردرمانی برده بودمش و اصلاً همکاری نمی‌کرد با درمانگر، این بار خیلی خوب حرف‌های آقای محققی رو گوش می‌داد و در عرض سه ماه، کنترل خشم، توجه و ساختار جملاتش خیلی بهتر شد. دیگه می‌تونست اتفاقاتی که قبلاً واسش افتاده رو به‌طور واضح واسمون تعریف کنه. دفعه‌ی بعد که برای سنجش مدرسه بردمش، قبول شد و قراره بره کلاس اول.

از وقتی که متوجه سندروم پسرم شدیم، دکترها گفتند که باید گفتاردرمانی انجام بشه تا گفتارش به‌خوبی رشد کنه؛ از یک‌ونیم‌سالگی پیش آقای محققی گفتاردرمانی‌شو انجام دادیم. با اینکه در ابتدا اصلاً صداسازی نداشت و فقط با گریه اعتراض می‌کرد، الان کلمات خیلی زیادی می‌گه و حتی بعضی اوقات جمله هم می‌گه.

من سرپرستار مجموعه‌ی بهزیستی هستم که از کودکان بی‌سرپرست نگه‌داری می‌کند. یکی از بچه‌هایی که توی مجموعه داشتیم، از وقتی که من دیده بودمش اصلاً غذا نمی‌خورد و فقط با شیر و مکمل تغذیه می‌شد؛ به‌جز مایعات هیچی نمی‌تونست بخوره. آقای محققی ویزیتشون کردن و گفتن که امکانش هست بلعش طبیعی بشه؛ بعد از چند هفته داخل جلسات درمانی بهش غذای جامد هم دادند و تونست بخوره. در ابتدا مقاومت داشت و می‌خواست همچنان مایعات بخوره و دوست نداشت غذای جامد توی دهنش بذاریم، اما با کمک و راهنمایی‌های آقای محققی این مشکل هم برطرف شد و الان این دختر کوچولومون همه‌ی انواع غذاها رو می‌تونه به‌راحتی بخوره و از طعمشون لذت ببره.

خیلی از اوقات پسرم جواب سوالاتمون رو با جملات خیلی بی‌ربط می‌داد، سلام‌احوالپرسی رو خوب انجام نمی‌داد، اتفاقاتی که واسش افتاده بود رو نمی‌تونست خوب تعریف کنه. توی مدرسه همیشه ازش شاکی بودن و می‌گفتند بی‌ادبه و با دوستاش دعوا می‌کنه؛ پیش چند تا روان‌شناس بردیم اما مشکلش کنترل خشم یا بی‌ادبی نبود. به‌طور اتفاقی با کلینیک آقای محققی آشنا شدم و برای ویزیت پیش ایشون رفتیم؛ ایشون گفتن مشکل پسرم بیشتر توی توجه و مسائل کاربردشناختی زبان هست. با تمریناتی که ایشون انجام دادند و گفتن ما توی خونه انجام بدیم، الان که ۹ ماه گذشته، تغییرات خیلی زیادی می‌بینیم؛ می‌تونه از خودش بهتر دفاع کنه و اتفاقاتی که افتاده رو تعریف کنه، توجهش خیلی بهتر شده و نمره‌هاش بالا رفته، الان بهتر می‌تونه جواب بقیه رو بده و با هر کس متناسب با خودش صحبت کنه؛ دیگه کسی فکر نمی‌کنه بی‌ادب یا پرخاشگره.